خشک منظر پردازی (زری اسکیپینگ)

 خشک منظر پردازی (زری اسکیپ) (xeriscaping)

سیلیس رنگیزراسکیپینگ

 

خشک منظر پردازی (زری اسکیپینگ) چیست؟

ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي یا همان زری اسکیپینگ ﻣﺤﻮﻃﻪﺳﺎزي و اﯾﺠﺎد ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰي ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﯾﯽ آب و ﻣﺤﻔﺎﻇﺖ از ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ راﻫﺒﺮد ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ ﺳﻨﺘﯽ ﺟﻬﺖ اﯾﺠﺎد ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺑﺎﺷﺪ. اﺻﻄﻼح Xeriscape اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در اﯾﺎﻟﺖ ﮐﻠﺮادو در دﻫﻪ 1980 در ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت ﻣﻄﺮح ﺷﺪ، ﮐﻪ ﻣﺘﺸﮑﻞ از دو واژه ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ xero ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺧﺸﮑﯽ و landscape ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز اﺳﺖ. اﻣﺮوزه در ﺑﯿﺶ از 40 اﯾﺎﻟﺖ در ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ اﯾﺎﻟﺖ ﻣﺘﺤﺪه ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد. در واﻗﻊ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽﻫﺎي ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎي 1986 ﺗﺎ 1988 و 1998 ﺗﺎ 1999 در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎXeriscape  ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ ﺧﻮد، در ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﮑﺎر رود. ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي ﺧﺸﮏ ﯾﮏ ﺷﮑﻠﯽ از ﭼﺸﻢاﻧﺪاز ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ در ﻣﺼﺮف آب ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮده (ﺣﺪود 30 ﺗﺎ 60 درصد) و ﺑﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف ﺳﻮﺧﺘﻬﺎي ﻓﺴﯿﻠﯽ، ﮐﻤﮏ زﯾﺎدي ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ.

هدف از زری اسکپینگ (خشک منظر پردازی) چیست؟

در محوطه سازی سنتی بیشتر از چمن برای محوطه سازی استفاده می شود که مصرف آب بالایی دارد اما زری اسکپینگ یک منظره بسیار جذاب و زیبایی را برای محیط پیرامون به وجود می آورد و در مصرف آب صرفه جویی می شود.

مزایای زری اسکیپینگ (خشک منظر پردازی) چیست؟

1) چشم انداز طبیعی

2) نیاز به نگهداری و محافظت کمتر و آسان تر

3) هزینه کمتر

4) صرفه جویی در مصرف آب

5) صرفه جویی در زمان

توﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار

پرکاربردترین تعریف توسعه پایدار را کمیسون جهانی محیط زیست و توسعه در گزارش معروف برانت لند (WCES,1987) ارایه داده است: "توسعه پایدار عبارت است از توسعه ای که نیاز های حال حاضر بشر را برآورده کند بدون آنکه توانایی نسل های آینده را در برآوردن نیاز های خود، به مخاطره اندازد."

ﻣﻔﻬﻮم ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺎﻳﺪار در 5 ﻣﻘﻮﻟﻪ زﻳﺮ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد:

 ﺣﻔﻆ و ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ در آب

 ﺣﻔﻆ و ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ در اﻧﺮژي

ﻛﻢ ﻛﺮدن ﻣﻴﺰان و ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻧﮕﻬﺪاري

ﻛﻢ ﻛﺮدن اﺗﻼف ﻣﻮاد (ﺑﺎزﻳﺎﻓﺖ، ﺗﺒﺪﻳﻞ و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد)

ايجاد زيستگاه حيات وحش

ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي

ﯾﮑﯽ از ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي ﻋﻤﺪه ﺑﺮاي ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي ﻋﺪم آﮔﺎﻫﯽ و آﻣﻮزش ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻓﺮﻫﻨﮓ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن و ﻣﻨﺎﻇﺮ ﺳﻨﺘﯽ ﺑﻮده و ﭘﺬﯾﺮش ﺣﺬف ﭼﻤﻦ ﺑﺮاي ﻋﻤﻮم آﺳﺎن ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﭼﻤﻦ بصورت ﮐﺎﻣﻞ در اﯾﻦ راﻫﺒﺮد ﺣﺬف ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻮع ﭼﻤﻦ و ﻣﺤﻞ ﭼﻤﻦﮐﺎري ﺑﺼﻮرت وﯾﮋه اي در ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي ﺧﺸﮏ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد ﺑﻌﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻤﻦﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺴﯿﺎري از ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﺑﯿﺎري و ﻧﮕﻬﺪاري ﺑﯿﺸﺘﺮي دارﻧﺪ، از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﭼﻤﻨﯽ ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ و در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺎص اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ. در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎي آﮔﺎﻫﯽ و آﻣﻮزش ﻃﺮز ﻓﮑﺮ در ﺣﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮ اﺳﺖ و در ﺑﺮﺧﯽ از اﯾﺎﻟﺖﻫﺎ از ﺟﻤﻠﻪ آرﯾﺰوﻧﺎ و ﻓﻠﻮرﯾﺪا آﻣﻮزﺷﻬﺎي ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ در ﻣﻮرد ﻣﺰاﯾﺎي زري اﺳﮑﯿﭙﯿﻨﮓ ﺑﺮاي ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ. از آنﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﺮان ﯾﮑﯽ از دﻻﯾﻞ ﻣﻬﻢ ﻣﺼﺮف زﯾﺎد آب در ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺷﻬﺮي، اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﺎ ﻧﯿﺎز آﺑﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي و ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﮔﯿﺎﻫﯽ ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ و ﺑﺎ ﮐﺎراﯾﯽ ﺑﺎﻻ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎده از اﻟﮕﻮي ﮔﯿﺎﻫﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي اﻗﻠﯿﻢ ﮐﺸﻮر ﻫﻢ از ﺑﺮوز ﻣﺸﮑﻼت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﮑﯽ در ﮔﯿﺎﻫﺎن اﺟﺘﻨﺎب ﻧﻤﻮد و ﻫﻢ ﻣﻘﺪار آب ﻣﺼﺮﻓﯽ ﺑﺮاي آﺑﯿﺎري ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ را ﮐﺎﻫﺶ داد.

تصویر زری اسکیپینگ

اصول طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظرسازی) چیست؟

ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﮐﺎرآﻣﺪﺗﺮ آب وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي و ﻃﺮاﺣﯽ، آﻧﺎﻟﯿﺰ ﺧﺎك، ﮔﺰﯾﻨﺶ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﺎ ﻧﯿﺎز آﺑﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ و ﺑﻮﻣﯽ، اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻨﻄﻘﯽ از ﺳﻄﻮح ﭼﻤﻨﮑﺎري، آﺑﯿﺎري ﮐﺎرا، اﺳﺘﻔﺎده از زﻣﯿﻦ ﭘﻮش ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﻣﺮاﺣﻞ ﯾﮏ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ وﯾﮋه ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﺎده ﺳﺎزي آﻧﻬﺎ ﻣﺼﺮف آب در ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي ﺧﺸﮏ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف آب ﺗﺎ 50 درصد ﺑﺪون ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ و زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻣﺤﯿﻂ ﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز ﺣﺎﺻﻞ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﻮده و دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ آب را ﺑﺮاي ﺳﺎﯾﺮ ﻣﺼﺎرف ﺷﻬﺮي و ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ. در اﯾﻦ راﻫﺒﺮد ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻪ ﮐﻮد و ﻣﻮاد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ آﻓﺖﮐﺶ ﮐﻤﺘﺮي ﻧﯿﺎز دارد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺸﺖ ﭼﻤﻦ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ در زﻣﺎن، ﺗﻼش و ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺷﺪه و ﻣﯿﺰان آﻟﻮدﮔﯽﻫﺎ و زﺑﺎﻟﻪ ﻧﯿﺰ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي (زري اﺳﮑﯿﭙﯿﻨﮓ) ﯾﮏ ﺳﺒﮏ ﻣﻨﻈﺮﺳﺎزي ﯾﺎ ﻃﺮاﺣﯽ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ اﯾﺪه ﯾﺎ ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب، اﻧﺮژي و ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﯾﯽ در زﻣﺎن ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺒﮏﻫﺎي ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي ﺑﻪﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد. ﺑﻪﻃﻮر واﺿﺢﺗﺮ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي (زري اﺳﮑﯿﭙﯿﻨﮓ) ﻣﻨﻈﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺒﮏﻫﺎي اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ، ژاﭘﻨﯽ، ﻣﺪرن، ﭘﺴﺖ ﻣﺪرن، ﺳﺎﺧﺘﺎرﺷﮑﻦ و .... ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد. اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻨﺪﺳﯽ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ ﻫﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﺻﻮل ﺷﮑﻞ دﻫﻨﺪه اﯾﻦ اﯾﺪه ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﻋﻤﻠﯿﺎت ﮐﺸﺎورزي ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ ﺧﺸﮏ در ﮐﺎرﮐﺮدي ﻫﻤﺮاه و ﻫﻢآوا ﺑﺎﺷﺪ.

آیا اﺻﻮل ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي (زري اﺳﮑﯿﭙﯿﻨﮓ) ﺑﺎ اﺻﻮل ﻣﻨﻈﺮ ﺳﺎزي ﺑﺎغ ﻫﺎي اﯾﺮان ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ دارد؟

اﺻﻄﻼح زري اﺳﮑﯿﭗ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﺳﺎل 2000 ﻣﯿﻼدي در ﻓﺮﻫﻨﮓ آﮐﺴﻔﻮرد ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﺻﻮل ﻋﻠﻤﯽ آن ﺳﺎلﻫﺎ ﭘﯿﺶ در ﻣﻨﻈﺮ ﺳﺎزي ﺑﺎغﻫﺎي اﯾﺮان ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺎغ اﯾﺮاﻧﯽ راﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﺒﯿﯿﻦ ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪي اﻧﺴﺎن در ﻫﻢ زﯾﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﻪ وﯾﮋه در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﮏ و ﺧﺸﻦ ﮐﻮﯾﺮي اﺳﺖ. زري اﺳﮑﯿﭗ ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻫﻔﺖ اﺻﻞ ﮐﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در راﺳﺘﺎي دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ آﺑﯿﺎري ﺑﻬﯿﻨﻪ در ﻣﻨﻈﺮ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ اﯾﻦ ﻫﻔﺖ اﺻﻞ ﻣﻨﻈﺮ ﺳﺎزي در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﮏ ﺑﺎ ﺳﺒﮏ ﺑﺎغﺳﺎزي اﯾﺮاﻧﯽ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ دارﻧﺪ.

اﺻﻞ اول در طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظرسازی): ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰي و ﻃﺮاﺣﻲ

ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ و دﻗﻴﻖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ اﺻﻞ ﺟﻬﺖ دﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ اﻫﺪاف ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺪت ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﻨﻈﺮ در ﺑﺴﺘﺮﻫﺎي ﮔﺮم و ﺧﺸﻚ اﺳﺖ. ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﻴﺶ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺑﺴﺘﺮ و ﻧﻘﺸﻪ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ آﻣﺎده ﮔﺮدد. در ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺑﺴﺘﺮ ﻣﻮاردي ﻧﻈﻴﺮ ﺷﻴﺐ، زﻫﻜﺸﻲ، ﺟﻬﺖ ﮔﻴﺮي ﺷﻤﺎﻟﻲ-ﺟﻨﻮﺑﻲ و ﻣﺤﻞ روﻳﺶ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﻲ، ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻣﻬﺎﺟﺮ و ﺑﻨﺎﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﮔﺮدﻧﺪ. در ﻧﻘﺸﻪ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻣﺤﻞ ﻗﺮارﮔﻴﺮي ﺑﺴﺘﺮﻫﺎي ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ، ﭼﻤﻦ، ﻣﺴﻴﺮﻫﺎي ﭘﻴﺎده و ﺳﻮاره ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻟﻴﺴﺖ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺟﺪﻳﺪي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺖ اﻓﺰوده ﮔﺮدﻧﺪ، ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. در اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻄﻮح ﺳﺎﻳﻪ دار ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮان از ﻃﺮﻳﻖ آنﻫﺎ در ﻣﻴﺰان ﻣﺼﺮف آب ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ ﻧﻤﻮد. اﺳﺎس زري اﺳﻜﻴﭗ در زون ﺑﻨﺪي ﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ از ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮ ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﻨﻈﺮ داراي اﻫﻤﻴﺖ ﻳﻜﺴﺎن در ﻛﺎرﺑﺮي ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻌﻴﺎر اﻫﻤﻴﺖ زون ﻫﺎ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﻣﻴﺰان ﺣﻀﻮر و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري ﻛﺎرﺑﺮان در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. در زون ﻳﻚ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻴﺎز آﺑﻲ ﮔﻴﺎﻫﺎن و ﺑﺎ روﻳﻜﺮد ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد. در زون دو ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺪار ﻋﻘﺐ ﺗﺮ از زون ﻳﻚ اﺳﺖ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﺎ ﻧﻴﺎز آﺑﻲ ﺑﺎﻻ ﺣﺬف و از ﺗﻨﻮع ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻛﺎﺳﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد. زون ﺳﻪ ﻛﻪ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺣﻀﻮر اﻓﺮاد در آﻧﺠﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻧﻴﺎز آﺑﻲ ﻛﻢ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد.

تصویر باغ زری اسکیپینگ

 اﺻﻞ دوم در طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظرسازی): ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺧﺎك

در ﻣﻨﺎﻃﻘﻲ ﻛﻪ ﺧﺎك ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺟﺬب و ﻧﮕﻬﺪاري آب را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺎ اﻓﺰودن ﻣﻮاد ارﮔﺎﻧﻴﻚ ﺑﻪ آن، اﻳﻦ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ را ﺗﺎ ﺣﺪودي اﺻﻼح ﻧﻤﻮد. ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن دﻣﺎي اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻨﺎﻃﻖ، ﻣﻮاد ارﮔﺎﻧﻴﻚ دوام ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ و در زﻣﺎن ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﺧﺎﺻﻴﺖ ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻣﻲ دﻫﻨﺪ. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ اﻓﺰودن ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮادي ﺑﻪ ﺧﺎك ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺴﺘﻤﺮ در ﻃﻮل ﺳﺎل اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد. ﻛﺎﺷﺖ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﻲ در ﺧﺎك ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﺻﻼح ﻣﺘﻨﺎوب ﺧﺎك را ﻣﻨﺘﻔﻲ ﻣﻲ ﺳﺎزد.

 اﺻﻞ ﺳﻮم در طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظرسازی): اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻬﻴﻨﻪ ﮔﻴﺎﻫﺎن

ﻛﺎﺷﺖ ﮔﻴﺎه ﻣﻨﺎﺳﺐ در ﻣﻜﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺴﺄﻟﻪ اي ﻛﻠﻴﺪي در خشک ﻣﻨﻈﺮﺳﺎزي ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮم و ﺧﺸﻚ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻳﺪ. ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻗﻠﻴﻢ و ﺧﺎك ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ را برای خشک منظرسازی اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻮده، ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ آب و آﻓﺘﺎب ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺎﺷﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﻲ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺴﺘﺮ اﻗﺪام ﻧﻤﻮد. ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺎس ﻣﻲ ﺗﻮان ﺳﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺑﺮاي ﻛﺎﺷﺖ ﮔﻴﺎﻫﺎن در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ:

ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻃﺒﻴﻌﻲ: ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﻛﻪ در آن ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﺪون ﻧﻴﺎز ﺑﻪ آﺑﻴﺎري ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ روﻳﺶ و زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد اداﻣﻪ دﻫﻨﺪ.

ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﺧﺸﻜﻲ: ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻣﻮﺟﻮد در اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ را ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﻲ و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﺧﺎص ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ دﻫﻨﺪ. اﻳﻦ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻗﺎدر ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ در ﻧﻮاﺣﻲ ﻣﺬﻛﻮر ﺑﺪون درﻳﺎﻓﺖ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ آﺑﻴﺎري ﻛﻤﻜﻲ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد.

ﻧﺎﺣﻴﻪ واﺣﻪ اي: ﮔﻴﺎﻫﺎن اﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ اﺣﺘﻴﺎج ﻣﺪاوم ﺑﻪ آﺑﻴﺎري داﺷﺘﻪ و ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﻲ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻛﺎﺷﺖ ﮔﺮوﻫﻲ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ از آﺑﻴﺎري ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﻨﻈﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﻫﺮ ﻳﻚ از ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد. ﻧﻮاﺣﻲ واﺣﻪ اي ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ ورودي ﺳﺎﻳﺖ، زﻣﻴﻨﻬﺎي ﭼﻤﻦ ﻛﺎري ﺷﺪه و ﺑﺎغ ﻫﺎي ﮔﻞ و درﺧﺖ و ﻣﻴﻮه ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻛﺎﺷﺖ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ در ﭘﺎي درﺧﺘﺎن ﺳﺎﻳﻪ اﻧﺪاز، ﻧﻴﺎز آﺑﻲ را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮاﻫﺪ داد. ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺧﺎﻧﻮاده ﻛﺎﻛﺘﻮس و آﻟﻮﺋﻪ ﻫﺎ از ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﻣﻨﻈﺮ ﺳﺎزي ﺧﺸﻚ اﺳﺖ.

 زری اسکیپینگ

ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ اﯾﺮان و ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ و مناسب برای خشک منظرسازی

اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﺟﻤﻌﯿﺖ و ﺗﻮﺳﻌﻪي رﻓﺎه ﮐﺎرﺑﺮان در اﺳﺘﻔﺎده از وﺳﺎﯾﻞ ﻧﻘﻠﯿﻪ، رﻓﺖ و آﻣﺪ آنﻫﺎ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺒﮑﻪﻫﺎي ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻠﯽ روزﺑﻪروز رو ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺖ. از ﻃﺮﻓﯽ دﯾﮕﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ اﻗﻠﯿﻢ و اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻄﺢ ﮔﺮﻣﺎ و ﺧﺸﮑﯽ ﺑﻪ وﯾﮋه در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﮏ و ﻧﯿﻤﻪ ﺧﺸﮏ، ﻣﺤﻘﻘﺎن را ﻣﻠﺰوم ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽﻫﺎي وﺳﯿﻊ در ﺣﻮزه ي ﻣﻨﻈﺮﺳﺎزي ﺟﺎدهﻫﺎ و ﺑﺰرﮔﺮاهﻫﺎ ﮐﺮده اﺳﺖ و وﺿﻮح اﻫﻤﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺎرزﺗﺮ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ وﻗﻮع دورهﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ، ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻌﺪاد ﻣﻨﺎﺑﻊ آﺑﯽ و دﺳﺘﺮﺳﯽ دﺷﻮار ﺑﻪ آب در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﮑﺎنﻫﺎ و زﻣﺎنﻫﺎ، ﮐﺎﺷﺖ ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺪوﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ اﺗﻼف ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﮔﺰاف، زﻣﺎن و ﻧﯿﺮوي ﮐﺎر ﻣﯽاﻧﺠﺎﻣﺪ. اﯾﻦ درﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ ﺻﺮف ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ذﺧﺎﯾﺮ ژﻧﺘﯿﮑﯽ ﻃﺒﯿﻌﺖ و اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺴﯿﺎري از ﻣﺸﮑﻼت ﭘﯿﺶ رو را ﺣﻞ ﮐﺮد. در اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺮ 30 ﮔﻮﻧﻪ ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺑﻮﻣﯽ اﯾﺮان ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪه ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﺤﺪود ﻫﺴﺘﻨﺪ، اﻣﺎ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ آﺑﯿﺎري، ﮐﻮددﻫﯽ و ﺳﻤﭙﺎﺷﯽ ﻧﺪارﻧﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻗﺎدرﻧﺪ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮﺟﻮد، ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻣﺤﺪود ﺑﻮدن آنﻫﺎ ﺑﻪ وﯾﮋه آب، ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﻣﺆﺛﺮي اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮده و رﺷﺪ ﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻦ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي رﯾﺸﻪاي وﯾﮋه اي ﮐﻪ دارﻧﺪ، ﻗﺎدرﻧﺪ رﻃﻮﺑﺖ ﻣﻮﺟﻮد در ﺧﺎك را ﺟﺬب ﻧﻤﻮده و آب را در اﻧﺪامﻫﺎي ﺧﻮد ذﺧﯿﺮه ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪن ﺧﺸﮑﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ در روﯾﺸﮕﺎه، ﺑﺎ اﻧﺪامﻫﺎي وﯾﮋه ﺧﻮد، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺮك و ﻻﯾﻪ ﺗﺮﺷﺤﯽ ﺿﺨﯿﻢ در ﺳﻄﺢ ﺑﺮگﻫﺎ و ﺳﺎﻗﻪﻫﺎ، وﺟﻮد ﺗﯿﻎ در ﺳﻄﺢ ﺳﺎﻗﻪﻫﺎ و ﺑﺮگﻫﺎي ﮔﻮﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻌﺮق ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ، از اﺗﻼف ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ آب ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻦ ﮔﯿﺎﻫﺎن داراي اﻧﻌﻄﺎف اﮐﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﺑﻮده و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮات درﺟﻪ ﺣﺮارت ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻘﺎوم ﻫﺴﺘﻨﺪ. رﺷﺪ و ﻧﻤﻮ ﭼﻨﯿﻦ ﮔﯿﺎﻫﺎﻧﯽ در رﻗﻮم ارﺗﻔﺎﻋﯽ ﮔﺴﺘﺮده از ﺳﻄﺢ درﯾﺎ و اﺳﺘﻘﺮار آنﻫﺎ در ﺧﺎكﻫﺎي ﺑﺎ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ و ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻣﯿﺴﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦﻫﺎ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺪرت اﺳﺘﻘﺮار در واﺣﺪﻫﺎي ﻓﯿﺰﯾﻮﮔﺮاﻓﯽ زﻣﯿﻦ اﻋﻢ از دﺷﺖﻫﺎ، ﺗﭙﻪ ﻣﺎﻫﻮرﻫﺎ، وارﯾﺰهﻫﺎي ﺑﺎدﺑﺰﻧﯽ، ﺗﺮاسﻫﺎ، ﻓﻼتﻫﺎ و ﮐﻮﻫﺴﺘﺎنﻫﺎ را دارا ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. اﯾﻦ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻗﺎدرﻧﺪ ﭘﺲ از اﺳﺘﻘﺮار از ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ ﺑﺎدي و آب ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺠﻤﻮﻋﻪي ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪه از ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻈﺮ در زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺎﻓﺖ، رﻧﮓ و ﺷﮑﻞ ﺑﺮگ، ﻣﯿﻮه، ﮔﻞ، ﻓﺮم و ﺑﺎﻓﺖ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ و ﺳﺎﻗﻪﻫﺎ و ﺗﺎج ﭘﻮﺷﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻣﺘﻨﻮع ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﯾﻦ ﮔﺮوهﻫﺎي ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺑﺮاي خشک ﻣﻨﻈﺮﺳﺎزي ﺟﺎدهﻫﺎ و ﺑﺰرﮔﺮاهﻫﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﭼﺸﻢاﻧﺪازﻫﺎي زﯾﺒﺎ در ﺣﺎﺷﯿﻪي راه ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ارﺗﻔﺎع ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ از 60 ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺗﺎ 5 ﻣﺘﺮ و ﺗﺎج ﭘﻮﺷﺶ آنﻫﺎ از 40 ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺗﺎ 4 ﻣﺘﺮ ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ. درﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﺲ از ﮐﺎﺷﺖ و رﺷﺪ ﻗﺎدرﻧﺪ از اﺛﺮات ﺗﺨﺮﯾﺒﯽ ﺑﺎدﻫﺎ و ﻃﻮﻓﺎنﻫﺎ و ﺑﻮران در ﻣﺴﯿﺮ ﺟﺎدهﻫﺎ و ﺑﺰرﮔﺮاهﻫﺎ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻧﻤﻮده و آﻟﻮدﮔﯽ ﺻﺪا و آزار ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﻮر ﺧﻮدروﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮ ﺟﺎده را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮔﻞ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮔﯿﺎﻫﺎن ذﮐﺮﺷﺪه ﺧﺎﺻﯿﺖ ﻋﻄﺮاﻓﺸﺎﻧﯽ دارﻧﺪ و ﻗﺎدرﻧﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺳﺮﺳﺒﺰي در ﻃﻮل ﺳﺎل، ﺧﻮش ﺑﻮ ﺑﻮدن ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﻣﺴﯿﺮ را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آورند.

ﻟﯿﺴﺖ ﺗﻌﺪادي از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺑﻮﻣﯽ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﮏ و ﻧﯿﻤﻪ ﺧﺸﮏ اﯾﺮان

نام فارسی نام علمی خانواده
  کارته Hertia angustifulia Compositae
  نسی Stipagrostis plumosa Gramineae
  علف مار Capparis spinosa Capparidaceae
  گل عقربی Chrozophora verbacifolia Euphorbiaceae
  سلمه صحرایی Atriplex spp Chenopodiaceae
  قیچ Zygophyllum eurypterum Zygophyllaceae
  ارمک Ephedra intermedia Ephedraceae
  پلاس مورچه Cressa cretica Convolvulaceae
  دم گاوی Smirnovia iranica Leguminosae
  اشنان Seidlitzia rosmarinus Chenopodiaceae
  درمنه Artemisia siberi Astaraceae
  قلم Fortuynia gracinii Curciferea
  نتر Astragalus squarrosus Leguminosa
  پرند Pteropyrum oucheri Polygonaceae
  قره داغ Nitraria schoberi Zygophyllaceae
  سالسولا Salsola sp Chenopodiaceae
  پنی زتوم Pennisetum orientallis Zoysieae
  برازمبل Perovskia Labiateae
  گل ماهور Verbascum sp Scorphulariaceae
  سیاه تاغ Haloxylon aphyllum Chenopodiaceae
  گز Tamarix Tamaritaceae
  پده Populus euphratica Salicaceae
  اسکنبیل Calligonum Polygonaceae
  بادام کوهی Amygdalus scoparia Rosaceae
  عقربان Sophora hortensis Leguminosa
  زرشک Berberis orientalis Berberidaceae
  اشک Halimodendron halodendron Leguminosa
  تنگرس Amygdalus lycioides Rosaceae
  گرگ تیغ Lycium depressum Solanaceae
  پنج انگشت Vitex agnus castus Verbenaceae

 

ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺰاﯾﺎي اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ در ﺧﺸﮏ ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي در ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺷﻬﺮي ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ اﺳﺖ:

1) ﯾﮏ روﯾﮑﺮد و راﻫﮑﺎر ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺑﺤﺮان آب ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.

2) از ﻫﺮ ﻧﻈﺮ اﯾﻦ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺳﺎزﮔﺎري ﺑﯿﺸﺘﺮي دارﻧﺪ.

3) اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻌﺪاد ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻨﻮع در ﺷﮑﻞ، ﻓﺮم، ﺑﺎﻓﺖ، رﻧﮓ و .... و اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﺬاﺑﯿﺖ و ﮐﺎﻫﺶ ﺗﮑﺮار ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه در درﺧﺘﺎن ﺗﮑﺮاري و اﻓﺰاﯾﺶ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺮاﺑﺮي ﺟﺬاﺑﯿﺖ ﺑﺼﺮي ﻣﯽﮔﺮدد.

4) ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف ﮐﻮد و ﻋﺪم اﺳﺘﻔﺎده از ﮐﻮدﻫﺎي ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﻪﻋﻠﺖ اﯾﻦﮐﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ از ﻧﻈﺮ ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژﯾﮏ ﮐﺎﻣﻼ ﮐﻢﺗﻮﻗﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

5) ﻋﺪم اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻤﻮم ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﻮﻣﯽ ﺑﻪ اﮐﺜﺮ ﺗﻨﺶﻫﺎي زﯾﺴﺘﯽ (اﻧﻮاع ﻗﺎرچ، وﯾﺮوس، ﻧﻤﺎﺗﺪ، ﺑﺎﮐﺘﺮي، اﻧﻮاع آﻓﺎت و ﺣﺸﺮات) و ﻏﯿﺮ زﯾﺴﺘﯽ (ﺳﺮﻣﺎ، ﮔﺮﻣﺎ، ﺧﺸﮑﯽ، ﮐﻢ آﺑﯽ، ﺷﻮري، ﻓﻠﺰات ﺳﻨﮕﯿﻦ، آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﻮا و ...)

6) ﮐﺎﻫﺶ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺪاري و ﮐﺎﻫﺶ ﭼﺸﻢﮔﯿﺮ و ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﻧﮕﻬﺪاري.

7) ﺑﺴﯿﺎري از ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﻮﻣﯽ ﺷﺒﻪ دﯾﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﺑﯿﺎري ﻣﺪاوم و ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻧﺪارﻧﺪ.

8) ﮐﺎﻫﺶ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد در ﻣﺼﺮف آب، ﺟﻬﺖ آﺑﯿﺎري ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺷﻬﺮي.

9) دﺳﺖﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﭘﺎﯾﺪار.

10) ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺨﺸﯽ از ﺗﺎرﯾﺦ ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺰاران ﺳﺎل در آن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮده اﻧﺪ، ﺣﻀﻮر آنﻫﺎ ﺗﺪاﺋﯽ ﮐﻨﻨﺪه ﺣﺲ ﺧﻮب و ﻧﻮﺳﺘﺎﻟﻮژي ﺟﺎﻟﺐ در ذﻫﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻫﺴﺖ و ﺷﻬﺮوﻧﺪان را ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻓﺮا ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺣﺲ ﻃﺒﯿﻌﺖ دوﺳﺘﯽ در ذﻫﻦ ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﻓﻌﺎل ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ.

11) دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﻤﺎدﻫﺎي ﺑﻮﻣﯽ و ﮐﻬﻦ ﻃﺒﯿﻌﯽ را ﺑﺮاي ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﺗﺴﻬﯿﻞ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ.

12) اﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ روان آبﻫﺎ را ﺑﻪ دام ﻣﯽ اﻧﺪازد.

13) اﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﻨﻈﺮ ﭘﺮدازي ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﻨﺘﺮل ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ ﺧﺎك ﻣﯽﮔﺮدد.

 

تصویر زری اسکیپینگ

اﺻﻞ ﭼﻬﺎرم در طراحی زری اسکیپینگ‌(خشک منظرسازی)‌: اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻨﻄﻘﻲ از ﭘﻮﺷﺶ ﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ (ﻳﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻄﻮح ﭼﻤﻦ ﻛﺎرا)

اﻳﻦ اﺻﻞ داراي ﻣﻔﻬﻮﻣﻲ ﻛﺎرﺑﺮدي در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﻨﻈﺮ ﺧﺸﻚ اﺳﺖ. ﻣﻨﺸﺎ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭼﻤﻦ ﻛﺎري ﻫﺎ از ﺑﺎغ ﻫﺎي اﻳﺮان، ﻳﻮﻧﺎن و روم ﺑﻮده اﺳﺖ. ﭼﻤﻦ در ﻣﻨﻈﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺲ زﻣﻴﻨﻪ اي ﺑﺮاي ﺑﺮوز زﻳﺒﺎﻳﻲ دﻳﮕﺮ ﮔﻴﺎﻫﺎن اﺳﺖ. اﺻﻄﻼح ﭼﻤﻦ ﻛﺎرا ﺑﻪ ﺑﺨﺸﻲ از ﭼﻤﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ از ﺣﻮزه زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻣﻨﻈﺮ ﺧﺎرج و ﺑﻪ ﺣﻮزه ﻣﻬﻨﺪﺳﻲ ﻣﻨﻈﺮ وارد ﻣﻲ ﺷﻮد  ﺳﻄﻮح ﺑﺎ ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻄﺤﻲ ﻳﺎ ﭼﻤﻦ ﻛﺎري، ﺑﻪ آب ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ درﺧﺘﺎن و درﺧﺘﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻪ و ﻧﻴﺰ اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺨﺶ ﻫﺎي ﻣﻨﻈﺮ دارﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي اﻳﻦ ﺳﻄﻮح ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻫﺎي ورزﺷﻲ و ﺗﻔﺮﻳﺤﻲ ﻣﺤﺪود ﮔﺮدد. در اﻗﻠﻴﻢ ﮔﺮم و ﺧﺸﻚ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﮔﺮدد ﺗﺎ ﻛﻒ ﻓﺮش ﻫﺎ و ﻣﺴﻴﺮﻫﺎي ﭘﻴﺎده ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻄﻮﺣﻲ ﮔﺮدﻧﺪ.

اﺻﻞ ﭘﻨﺠﻢ در طراحی زری اسکیپینگ‌(خشک منظرسازی)‌: آﺑﻴﺎري ﺑﻬﻴﻨﻪ

دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي و ﻛﺎﺷﺖ ﮔﺮوﻫﻲ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﻴﺎز آﺑﻲ آنﻫﺎ، ﻣﻮﺟﺐ ارﺗﻘﺎي ﻛﺎرآﻳﻲ ﺳﻴﺴﺘﻢ آﺑﻴﺎري و ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ در ﻣﺼﺮف آب ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﻳﺪ. ﻧﻜﺘﻪ ﻣﻬﻢ دﻳﮕﺮ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ، اﺳﺘﻔﺎده ﺻﺤﻴﺢ از ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎ و ﺗﺠﻬﻴﺰات آﺑﻴﺎري ﻣﻨﺎﺳﺐ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﮔﺮوهﻫﺎ و ﻣﻨﺎﻃﻖ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ در ﻣﻨﻈﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺜﺎل ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي ﺳﻴﺴﺘﻢ آﺑﻴﺎري ﻗﻄﺮه اي ﺑﺮاي ﺳﻄﻮح ﭼﻤﻦ ﻛﺎري ﺷﺪه ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﺪ، اﻣﺎ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ درﺧﺘﺎن و درﺧﺘﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ از ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎي دﻳﮕﺮي اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد ﻛﻪ آﺑﻴﺎري ﺗﻨﻬﺎ در ﺳﻄﺢ رﻳﺸﻪ ﮔﻴﺎﻫﺎن اﻧﺠﺎم ﺷﻮد و از اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺒﺨﻴﺮ آب ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮﺳﺪ.

تصویر زری اسکپینگ

اﺻﻞ ﺷﺸﻢ در طراحی زری اسکیپینگ‌ (خشک منظرسازی)‌: اﺳﺘﻔﺎده از زﻣﻴﻦ ﭘﻮش ﻣﻨﺎﺳﺐ

ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي ﻻﻳﻪ اي از زﻣﻴﻦ ﭘﻮش ﺑﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ 5 ﺗﺎ 7 ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ، ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان ﺗﺒﺨﻴﺮ از ﺳﻄﺢ ﺧﺎك، ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از رﺷﺪ ﻋﻠﻒﻫﺎي ﻫﺮز، ﻣﺘﻌﺎدل ﻛﺮدن درﺟﻪ ﺣﺮارت ﺧﺎك و ﻛﺎﻫﺶ روﻧﺪ ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ آن ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﻳﺪ. زﻣﻴﻦ ﭘﻮشﻫﺎ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮاي ﺳﻄﻮح ﭼﻤﻦ ﻛﺎري ﺷﺪه ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻳﻨﺪ و ﻣﻮﺟﺐ ارﺗﻘﺎي وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﺑﺼﺮي ﻃﺮح ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ. از ﺟﻤﻠﻪ زﻣﻴﻦ ﭘﻮشﻫﺎي ارﮔﺎﻧﻴﻚ ﻣﻲ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﻫﺎ و ﺗﻜﻪ ﻫﺎي ﭘﻮﺳﺖ درﺧﺘﺎن، ﺑﺮگﻫﺎي ﺳﻮزﻧﻲ ﻛﺎج و ﻳﺎ ﺑﻠﻮط، و از زﻣﻴﻦ ﭘﻮشﻫﺎي ﻏﻴﺮ ارﮔﺎﻧﻴﻚ، ﺧﺮده ﺳﻨﮓﻫﺎ و ﺷﻦرﻳﺰه اﺷﺎره ﻧﻤﻮد.

اﺻﻞ ﻫﻔﺘﻢ در طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظر سازی): ﻧﮕﻬﺪاري

ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي اﺻﻮل ﻣﻨﻈﺮﭘﺮدازي ﺧﺸﻚ در ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﻨﻈﺮ، ﻣﻮﺟﺐ ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ در ﻫﺰﻳﻨﻪ و زﻣﺎن ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺟﻬﺖ ﻣﺮاﻗﺒﺖ و ﻧﮕﻬﺪاري از ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﻧﮕﻬﺪاري ﺻﺤﻴﺢ از ﻣﻨﻈﺮ، ﺿﺎﻣﻦ ﺑﻘﺎي زﻳﺒﺎﻳﻲ و ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﻲ در آب ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﻳﺪ. آﺑﻴﺎري و ﻛﻮددﻫﻲ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ، ﻛﻪ ﻫﺮدو ﺳﺒﺐ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﮔﻴﺎه و اﻓﺰاﻳﺶ آﻓﺎت ﻣﻲ ﮔﺮدﻧﺪ، از اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت راﻳﺞ در ﻧﮕﻬﺪاري از ﻣﻨﻈﺮ اﺳﺖ. دو ﺗﻮﺻﻴﻪ زﻳﺮ در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ و ﻧﮕﻬﺪاري از ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ در راﺳﺘﺎي ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان آب ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ:

1) ﻫﺮس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﭼﻤﻦ و ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻄﺤﻲ ﺟﻬﺖ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺷﺪن رﻳﺸﻪ ﻫﺎي آنﻫﺎ درون زﻣﻴﻦ و در نتیجه ﻣﻘﺎومﺗﺮ ﺷﺪن آنﻫﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺮاﻳﻂ ﺳﺨﺖ و ﺧﺸﻚ آب و ﻫﻮاﻳﻲ

2) ﻫﺮس درﺧﺘﺎن و درﺧﺘﭽﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻓﺮم ﻣﻄﻠﻮب و ﺣﺬف ﺑﺨﺶﻫﺎي ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪه و آﺳﻴﺐ ﺧﻮرده.

در ﺷﺮاﻳﻂ روﻳﺎروﻳﻲ ﺑﺎ ﺗﻨﺶ ﺧﺸﻜﻲ ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﻴﺮي ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻋﻨﺼﺮ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺰاﻳﺶ مقاومت ﮔﻴﺎه در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﺸﻜﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻐﺬﻳﻪ، آﺑﻴﺎري، ﻫﺮس، و ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮔﻴﺎه و ﻣﺒﺎرزه ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺎ آﻓﺎت و ﺑﻴﻤﺎري ﻫﺎ ﺳﺒﺐ ارﺗﻘﺎء ﺳﻼﻣﺖ ﮔﻴﺎه در ﻣﻨﻈﺮ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف آب و اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺎزدﻫﻲ اﻛﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻣﻨﻈﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد.

 

یکی از مصالح اصلی جهت طراحی و اجرای فضای خشک منظر (زری اسکیپینگ)، شن رنگی و سیلیس رنگی می باشد. جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه نحوه و اصول طراحی زری اسکیپینگ (خشک منظرسازی) و هزینه طراحی زری اسکیپینگ و نیز ارتباط زری اسکیپینگ با ساختمان سبز، می توانید با کارشناسان شرکت ابنیه پایدار سبز تماس حاصل بفرمایید.